Je hebt van die dagen die er echt in hakken, waarop je van hot naar her rent en van alles te doen hebt. Afgelopen zaterdag was voor mij zo'n dag. Het begon al vroeg in de ochtend met de komst van mijn zoontje Gianluca en de ontdekking dat de organisatie van het Zomerfestijn Overbetuwe waar wij 's avonds zouden spelen mij met spoed wilde spreken (vier gemiste oproepen en een sms). Die eerst maar even terug gebeld dus en wat bleek; of wij nog een extra optreden konden verzorgen op een tweede podium aldaar. 'Ja hoor…(gaaaaap), dat kunnen wij wel'. Leuk natuurlijk maar dat bracht het totaal aantal optredens voor die dag voor mij wel op vier.
Het was zowieso het weekend van de last-minute optredens want op vrijdag ging Hans even langs de Pegasus Pub om te zien wanneer wij daar weer eens zouden optreden. Zelf ging ik niet mee, ik moest nog naar de supermarkt en daarna lekker naar huis. Toen ik de supermarkt uitkwam kwam Hans er al weer aangelopen met de vraag of wij zondag in de Pegasus Pub konden optreden. Ach, waarom ook niet?
Alles leuk en aardig maar ik zat nog wel met een probleem. Vijf optredens voor de boeg en mijn stem nog steeds verre van optimaal door het ziek zijn en het vele hoesten. Gelukkig hoefde ik op zaterdag maar bij xe9xe9n optreden echt veel te zingen.
Het eerste optreden op zaterdag was in de Koepelkerk op het Jansplein. Daar speelde ik met troubadour Gerard Sobrius zijn programma met voornamelijk eigen nummers met als thema het overwinnnen van en herstel na een alcoholverslaving. Dit alles in het kader van het kwartiermakersfestival. Het geluid was prachtig en er was behoorlijk wat publiek en al met al was het een zeer geslaagd optreden. Dit was van twaalf tot xe9xe9n. Mijn zoontje was inmiddels opgehaald door zijn tantes en neefjes maar met zijn allen kwamen zij ook nog even luisteren in de Koepelkerk, op steenworp afstand van mijn woning. Dat vind ik natuurlijk het allerleukste maar ook het bezoek van Hidde, een van mijn BSO kids, en zijn moeder natuurlijk vond ik super!
Helaas was mij geen tijd gegund om nog even na te kletsen met deze of gene want ik moest snel door. Samen met mijn zussen en alle kids gingen wij naar het huis van mijn zus Manuela. Daar even snel iets gegeten en daarna met Nezam naar Ede voor het volgende optreden: een privxe9 feest in restaurant Buitenzorg. Een prachtig restaurant overigens. Voor dit optreden was ik eigenlijk solo ingehuurd maar ik had Nezam meegevraagd om mij te rijden (anders had ik het die dag allemaal niet gered) en om mij te ondersteunen mocht ik het met mijn stem niet redden. Dat viel gelukkig nog wel mee, hoewel het niet overhield. In het begin was het zxf3 druk en rumoerig binnen dat er bijna niet tegenop de spelen en zingen viel, ook niet als ik gewoon goed bij stem was geweest. Wat later, toen het weer opklaarde en veel mensen buiten stonden, en ook al wat gasten het feest verlaten hadden, werd het binnen ietwat rustiger en kwam mijn laatste setje goed uit de verf. Iedereen tevreden! Inmiddels was het half zes dus Nezam en ik gingen snel terug naar Arnhem. Daar waren wij tegen zessen. Dat gaf ons even tijd om bij te komen en voor Nezam om nog even extra te oefenen met Silvana. Zij was speciaal voor het optreden in Elst overgekomen uit Engeland. Dat is natuurlijk leuk en aardig maar Hans (bas), Nezam en Michiel (beide gitaar) kenden vrijwel niets van haar repertoire. Dat was dus wel even spannend.
Toen wij eenmaal in Elst waren met zijn allen, zes man in totaal was het half acht. Nog een uurtje wachten voordat wij op konden; ons optreden stond gepland voor half negen. Wachten vind ik vreselijk, maar wat doe je eraan? Een mooi groot podium en fantastisch geluid hielpen enorm om de jongens op gang te helpen. Leunend op de ervaren Kenneth en Hans stampten Michiel en Nezam ook Silvana's onbekende repertoire er vrijwel foutloos uit. Silvana was als vanouds geweldig en ik was ook goed op dreef. Een succesvol optreden dus en zonder op te scheppen mag ik toch stellen dat ons optreden het plein deed volstromen. Na afloop verkasten wij snel naar podium twee. Het podium geluid was daar een stuk minder maar toch sloegen wij ons er goed doorheen. Inmiddels was mijn stem helemaal weg en ik was dan ook heel erg blij met Silvana die zowieso veel beter zingt dan ikzelf.
Het eerste gedeelte van ons optreden in de Pegasus pub was Silvana ook van de partij en ik denk dat het moment waarop de hele pub 'Neh na na na' aan het meezingen was een van die momenten was waar je gewoon bij had moeten zijn! Nu is het diegenen die er niet bij waren wel vergeven hoor, dit was wel erg kort dag en het was toch erg druk bij de pub dus voor ons was er publiek genoeg. Mijn stem was inmiddels wel weer ietwat herstelt en toen Silvana wegging om de trein te pakken en haar terugreis naar Engeland te beginnen (onder luid gezang van 'Vana bedankt!' door de hele pub), en Nezam was gearriveerd om de laatste set mee te spelen, was ik er ook wel klaar voor. Met vocale ondersteuning van Kenneth en met behulp van Nezam's ritmische spel de nodige instrumentale nummers brachten wij het optreden tot een mooi einde. In de laatste set lasten wij nog een korte pauze in om troubadour Gerard Sobrius de kans te geven een kleine bijdrage te leveren. Zijn kroegenrepertoxefre was hier volledig op zijn plek en vormde ook een leuk intermezzo. Inmiddels was het kwart over acht (wij waren om zes uur begonnen) en was ik er ook wel klaar mee. Vijf optredens in twee dagen is wel genoeg. Nu lekker uitrusten en genieten van deze extra zondag.
Saluti,
Salvatore
